Trilogie 1/3 - Luisteren naar anderen, luisteren naar jezelf en samen optrekken
Door Berbera Broekhuijse MSc
Niet wetende waar ik stond, wie ik nou precies was en waartoe ik geroepen was, ben ik de zoektocht naar mezelf begonnen. Een lange zoektocht van tientallen jaren vol obstakels en pijnlijke leermoment, maar ook vol met parels en prachtige informatie - waarbij ik mijzelf uiteindelijk heb kunnen vinden.
In deze zoektocht – met meer dan twintig jaar studeren en ervaringsgericht leren - heb ik mezelf teruggevonden, maar veel mooier dan van te voren gedacht. Ik kreeg namelijk ook waardevolle lessen en inzichten waardoor ik:
- anderen op diep zielsniveau leerde begrijpen en helpen
- een veld van healing wist te creëren waarin mensen in veiligheid kunnen groeien en kunnen helen van binnenuit
- waarbij zowel trauma's als persoonlijke processen aan het licht konden komen of zichtbaar werden en liefdevol mochten transformeren
Naar mate de tijd vorderde, merk ik op dat mensen steeds vaker begonnen te vragen of ze door mij begeleid konden worden. De kennis en ervaringen die ik opdeed, nam ik klaarblijkelijk met mij mee, want waar ikzelf groeide, groeide ook de mensen om mij heen. Als mensen bij me kwamen dan zetten ze hun maskers af. Ze kwamen zonder mooie woorden. Gewoon met hoe ze op dat moment waren. Ze konden zichzelf zijn en dat schepte direct een basis van vertrouwen.
Dat was fijn. Het deed me goed er voor anderen te kunnen zijn en hen te helpen met levensvragen, persoonlijk leiderschap en zelfontwikkeling.
Ook kreeg ik feedback van mensen met wie ik samenwerkte, namelijk mijn blinde vlek. Dat ik mezelf kleiner maak dan nodig en daardoor onzeker kan overkomen wat niet past bij het werk dat ik verrichte. Vooral toen ik van iemand terug kreeg dat anderen zich beter zouden voelen als ik me zekerder over mezelf zou voelen.
Ja... niet heel tof om te horen, maar tegelijkertijd heel waardevol. Dit motiveerde mij om hier serieus mee de slag te gaan.
Werken aan mijn onzekerheid bracht me diep in mezelf. Vragen zoals 'Wat maakt dat ik onzeker ben?' en 'Wat heb ik nodig om dit om te buigen?' hielden me bezig. In elk geval wilde ik realistische doelen stellen. Haalbaar. Het fun en leuk maken voor mezelf. Ik las veel, ontdekte een boel. De literatuur bracht me verschillende theorieën, die ik vervolgens toetste in de praktijk - wat gepaard ging met vallen en opstaan. Van de mensen om mij heen bleef ik liefdevol spontaan feedback krijgen.
Niet dat ineens mijn onzekerheid weg was, maar de aanzet en zoektocht daartoe hielpen mij. Ik wilde hier beter in worden.
Steeds kroop ik meer uit mijn schulp. Ik kon situaties steeds beter plaatsen. Daar waar ik voorheen het liefst achter de schermen bleef, ontstond er langzaamaan voor mij een nieuw (spannend) normaal. Ik werd steeds meer zichtbaar.
De feedback die ik van mensen kreeg, de reflectie die ik steeds weer op mijzelf toepaste en het in verbinding blijven met anderen waren de componenten van een prachtige wisselwerking waarbij ik steeds beter in staat was om zichtbaar te maken wat ik zelf nodig had, maar ook wat anderen nodig hadden en wat nodig was om deze processen blijvend te verankeren.
Overdenking:
- Wat doet dit artikel met jou?
- Welk thema wordt bij jou aangeraakt?
- Wat speelt er precies?
- Wat zou je hiermee willen doen?
Een magische wisselwerking
Luisterend naar anderen
Een doel geformuleerd
Innerlijk bewogen om te veranderen
Als blijvende verbetering gegarandeerd
Berbera Broekhuijse, 09 juli 2026