Een herinnering aan de vergankelijkheid van het leven
Door Berbera Broekhuijse MSc
De zingende woorden 'Let it be' is het eerste wat ik hoor als ik de radio in de auto aanzet als ik naar mijn werk toe rijd. Direct word ik teruggebracht naar de muzieklessen op de middelbare school van meneer Lievestro. Een lieve, blije, enthousiaste man die op dat moment in mijn ogen bijna met pensioen zou moeten zijn. Een man met een overduidelijk lievelingsnummer, namelijk: 'Let it be' van The Beatles, want naast dat hij dit uitsprak, zorgde hij ervoor dat wij vrijwel elke muziekles dit nummer zongen. Meneer Lievestro had iets bijzonders over zich heen. Inspirerend en toch gewoon.
Als puber keek ik uit naar zijn lessen. De lessen waren van een duidelijke structuur voorzien, waarbij hij leerlingen ruimte gaf om te ontdekken. Ik kan me goed herinneren dat ik op een dag - het moest het eerste lesuur geweest zijn - het muzieklokaal binnenliep in de verwachting meneer Lievestro te zien. Tot mijn verbazing stond de decaan er met twee andere leerkrachten. Bij het zien van deze mensen wist ik dat er iets niet goed was. Toen al mijn klasgenoten aanwezig waren, werd mijn gevoel bevestigd. We kregen te horen dat meneer Lievestro die nacht plotseling was overleden.
Dit nieuws sloeg in als een bom...
Het gemis was meteen voelbaar. Nu terugdenkend aan dat moment, voel ik de kwetsbaarheid en vergankelijkheid van het leven. Automatisch stel ik mezelf de vraag hoe ik herinnerd wil worden. Woorden komen in mij op en in mijn gedachte vormt een beeld. Mijn hart begint te spreken. Geen perfecte zinnen, maar zo wat in mij leeft. Daarom deel ik deze woorden met jou. Dat ze je mogen raken en inspireren.
Als ik terugkijk op mijn leven dan wil ik vele mensen hebben geholpen
op zodanige wijze dat zij zichzelf werkelijk hebben terug gevonden;
blijvend zichzelf kennend
en heling hebben kunnen ontvangen op diep zielsniveau.
Mijn hart maakt een sprong van vreugde
als mensen die bij me komen, ervaren dat ze zich gedragen voelen,
weten dat er iemand naast hen staat, ook bij diepe pijnen,
en in no-time merken dat ze weer meer in hun kracht staan.
Dat jij zelfverzekerd en stalend door het leven gaat,
wetende wat je hier op aarde komt doen
en dat woorden en daden van wijsheid je toe zullen komen.
Jij bent een wonder en mijn wens is dat jij dat ten volle zult voelen!
Die liefdevolle vrouw wil ik zijn, waarvan jij kunt zeggen:
zij was er voor mij toen ik iemand nodig had; zij was er precies op het juiste moment.
Bij haar heb ik geleerd los te laten, wat in me leeft te koesteren en de flow van het leven te ervaren.
Zij heeft voor mij het verschil gemaakt.
Overdenking
- Hoe wil jij herinnerd worden?
- In hoeverre zie je dit terug in je leven?
- Wat zou je willen veranderen?
- Wat is daarvoor nodig?
- Wat is de eerste stap in de richting die je kunt gaan zetten?
- Wat zou je daarna kunnen doen?
Let It Be
De herinnering die je na je dood achterlaat,
kan onbewust of bewust geschieden.
De levenden onder ons hebben kans
om met aandacht te kiezen wat het leven kan gaan bieden.
Berbera Broekhuijse, 26 mei 2026